Osobisty dziennik, wszystko i nic

Hej, ogólnie postanowiłam, że będę tego bloga zapisywać w formie dziennika. W takim sensie, że posiadam dziennik z pytaniami, na które odpowiadam w dany dzień i po prostu będę go przepisywać tutaj. Zacznę standardowo od pierwszego stycznia a skończę na ostatnim dniu roku. Oczywiście jeśli najdzie mnie wena twórcza wśród zapisów z dziennika znajdą się inne posty, dla niektórych może bardziej ciekawsze a dla niektórych mniej. Jeśli coś będzie nie tak, to poproszę o zdrową krytykę, każdy uczy się na błędach. 

Dzisiejszego dnia przeżyłam nieoczekiwane uczucie - przerażenie. Niby osoba, która wydaje nam się z pozoru miła, może nieźle przestraszyć. Oto moja dzisiejsza historia, która wydarzyła się naprawdę. Wracałam sama ze szkoły za dwadzieścia czwarta. Byłam już nieopodal domu gdy nagle poczułam za sobą obecność jakiejś osoby, pomyślałam sobie Tylu ludzi tędy przechodzi, więc to na pewno nic takiego.  Tak jak zwykle przeszłam tą samą drogą, przy okazji rozglądając się wokół. Zauważyłam starszego mężczyznę, który w dziwny sposób uśmiechał się do mnie. Poczułam niepokój. Nadal kierowałam się w stronę domu, gdy staruszek dołączył do mnie rozpoczynając rozmowę. W głowie miałam tysiąc myśli Pewnie to pedofil. Może chce tylko porozmawiać, bądź spokojna. Szybko idź do domu. Oby jak najszybciej poszedł. Byłam bardzo przerażona tą sytuacją postanowiłam odpowiedzieć na pytania zadane przez mężczyznę. Nie dotyczyły moich danych osobowych, poza tym nigdy bym ich nie podała nieznajomej osobie...